Marmaduke ***

USA 2010. Reż. Tom Dey. W wersji polskiej: Łukasz Lewandowski, Jacek Bończyk, Agnieszka Fajlhauer, Anna Gajewska, Maciej Kujawski

Miłośnicy psów też muszą mieć swojego Garfielda. I - Bogiem a prawdą - mają, i to niejednego, bo fabuły z psami w rolach głównych pojawiają się za oceanem co najmniej w każdym sezonie. "Marmaduke" to oczywiście nic więcej, niż skalkulowany produkt, w którym chodzi o uciechę z gadających psiaków i ich slapstickowych perypetii w ludzkim mikrokosmosie.

Rzecz dotyczy tytułowego Marmaduke'a, wielkiego i ciapowatego doga, który marudzi, że w domu nie rozpieszczają go, jak dawniej, który "wyprowadza" na spacer najmłodszą z właścicielek i toczy boje z zakazującym wszystkiego panem domu, którego nazywa "panem Nie". Razem z rodzinką Marmaduke przenosi się jednak z Kansas do słonecznej Kalifornii, gdzie psy mają swój park, trawa jest naprawdę zielona, ale funkcjonuje też układ kastowy: nikt nie odważy się wchodzić w drogę psiemu samcowi alfa i jego świcie, chyba że jest w tym towarzystwie nowy.

Twórcy "Marmaduke'a" szybko rozkładają karty na stół - w świat gadających psów przenieśli fabularne schematy rodem z głupawej komedii o nastolatkach, więc nie mogło zabraknąć nieszczęśliwej miłości do zakazanej piękności (w tym wypadku owczarka collie), rywalizacji z psim macho i przyjaźni z psią kumpelą, która chciałaby czegoś więcej, ale dogi w sprawach uczuciowych domyślne nie są. Dodatkiem są różnej maści popisy kaskaderskie i wygłupy - a to Marmaduke surfuje po wielkich falach (chociaż sam panicznie boi się wody), a to tańczy i rozwala grający sprzęt, a to puszcza bąki i nie udaje nawet, że dba o higienę jamy ustnej. Głupie?

Potwornie, a jednak dorzucam na wyrost trzecią gwiazdkę - w imieniu najmłodszych widzów, bo w gruncie rzeczy to film właśnie dla nich, więc w kinie maluchy bawić się będą najlepiej. Oczywiście z popcornem w ręku.