La Iberica

Wawer, ul. Płowiecka 35, róg Nowowiśniowej

Trzeba mocno dzierżyć w dłoni dżipiesową sieć Ariadny, by przedrzeć się przez estakady i objazdy budowanego właśnie węzła Marsa. Trasy przejazdów są tutaj całkowicie abstrakcyjne i fantazyjne. Ja na przykład dostałem się na róg Płowieckiej i Nowowiśniowej przez Anin, miejscowi twierdzą jednak, że szybciej i prościej jechać ulicą Marsa i dopiero stamtąd skręcić w Nowowiśniową. Tak czy siak warto zdecydować się na tę wyprawę, bo po kilku chwilach zagubienia pośród przydrożnych pejzaży rodem z Ameryki Południowej odnajdziemy restaurację, w której gotuje anioł o imieniu Jose. Przybył do nas przed jakimś czasem z Malagi w południowej Hiszpanii, gotował w kilku iberyjskich restauracjach w Warszawie, aż w końcu osiadł na swoim. Jego biznesowym partnerem jest pochodzący z Madrytu Miguel, którego znamy dobrze z Miradora na Grzybowskiej. We dwójkę, w mało urodziwej willi w Wawrze, gdzie do niedawna mieściła się pizzeria, stworzyli najlepszy chyba dziś w Warszawie lokal z kuchnią iberyjską. Jeśli piszę - chyba, to tylko dlatego, że La Iberica działa dopiero od tygodnia i nie ma jeszcze koncesji na sprzedaż alkoholu. Gdy ją tylko uzyska ,,chyba"' straci jakiekolwiek znaczenie. To będzie wtedy z całą pewnością najlepsza hiszpańska micha naszego miasta. Nie oczekujcie wystylizowanych wnętrz, nie liczcie na kolekcję turystycznych gadżetów - tutaj liczy się wyłącznie świetna kuchnia kraju, który dzierży dziś kulinarną palmę pierwszeństwa pośród wszystkich państw Europy.

Zaczynamy od tapas, czyli małych przekąsek, z których słynie Hiszpania. Ja zamówiłem todas tapas, zdając się całkowicie na gust i sumienie szefa kuchni, wy możecie kaprysić. Ale po co decydować się na katusze selekcji? Czyż po krewetkach pilpil (20 zł), smażonych w gorącej oliwie z papryką i czosnkiem będziecie umieli sobie odmówić plastrów kiełbasy chorizo smażonych w czerwonym winie (16 zł)? Czy panierowane pierścienie kalmarów (16 zł) z sosem aioli nie są doskonałym uzupełnieniem papryczek faszerowanych dorszem? Najwspanialszym klejnotem tej części kolacji jest przyrządzona po galicyjsku krojona w plastry ośmiornica, podana z gorącymi ziemniakami, taplającymi się w złocistej oliwie (28 zł). Caramba! Nad talerzem stoczyliśmy z J. i A. regularną bitwę na widelce o to, kto zje tego przysmaku więcej. Gdy tapasowe emocje ciągle jeszcze będą grały w waszych żyłach, zamówcie co szybciej paelle. W karcie widnieją trzy podstawowe typy: mieszana (48 zł) z owocami morza i kurczakiem, wiejska (48 zł) z szynką serrano, chorizo i kurczakiem oraz morska (55 zł) z furą morskich żyjątek, która właśnie trafiła na nasz stół. Perfekcyjnie przyrządzona, aromatyczna, pełna krewetek, gambasów, kalmarów i kałamarnic swoją dobrocią przyćmiła zupy, które stały sobie pokornie w ogonku w oczekiwaniu na zniknięcie w moim wnętrzu. Chwała ich pamięci, ale niestety ani baskijska zupa z porów, dorsza i szynki (10 zł), ani rybna z szafranem (10 zł) nie pozostawiły po sobie żadnych bardziej wyrazistych wspomnień. Nową porcję emocji zapewniły segundos, a pośród nich w roli powszechnie chwalonego prymusika - dorada pieczona w grubej morskiej soli (42 zł). Mięsko wydobyte spod chrupkiej i słonej skorupki było delikatne, aromatyczne i niewinne niczym dziecięce stópki. Tego poziomu perwersji nie osiągnęły wątróbki kurze duszone w winie jerez (20 zł) ani fileciki z kurczaka w sosie mango (28 zł), choć i one również potrafią rozognić zmysły.

Na finał podano legendarną hiszpańską tarta de quesa (10 zł), czyli kremowy sernik na zimno na chrupkim spodzie. Bajeczna tekstura tego deseru, olśniewająca biel i porywający smak odurzają, uzależniają i dają kopa dużo silniejszego niż wszystkie inne białe specyfiki tego świata. Może warto jechać odtąd wyłącznie na tarta de quesa?

La Iberica, ul. Płowiecka 35 (róg Nowowiśniowej), tel. [phone], czynne do godz. 22, www.laiberica.pl, można płacić kartą, brak udogodnień dla gości na wózkach